NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIONA W SERIALU HISTORIA JEST FIKCJĄ
POSTACI, ORGANIZACJE, RELIGIE ORAZ WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE
- Dalej! - Podaj!
Podaj.
- Ej, tak nie wolno. - Zostawcie to mnie.
Strzał!
- To chore. - Nie żyje?
Wysoko.
- Rety. - Byliście na dachu?
- Właśnie idę. - Nie znam jej.
- Skoczyła z dachu? - Chyba.
Ubezpieczenie pokrywa takie coś?
Co to?
NIE MOGŁAM DŁUŻEJ ZNIEŚĆ TAKIEGO ŻYCIA. PRZEPRASZAM.
Wiedziałem.
Brała leki na depresję.
- Ciekawe, czego nie mogła znieść. - Kto wie?
Z chłopakiem zerwała?
Nie ma co sobie życia odbierać.
- Chodźmy. - Taka młoda.
Ej, a co z ubezpieczeniem, jeżeli to samobójstwo?
PREZES JEONG SANG-HUN
Cześć.
Weź, człowieku. Nie strasz.
Szybki jak dawniej. Dobrze ci się wiedzie.
Detektyw Jo, co...
- Detektyw Yu! - Na tej wolności
powinieneś się w końcu uśmiechać.
Skąd ta mina? Mam ci twarz wyprasować?
A mówią, że wyglądam słodko.
- Polej nam coś. - Się wie.
Proszę.
- Sam to zrobiłeś? - Przecież pan widział.
Chcesz nas otruć?
Trucizna tak dobrze nie smakuje.
A to co?
To pan.
- Jaja sobie ze mnie robi? - Niezłe ciacho.
Jakoś nie mam smaku.
Na mój koszt.
Miło panów gościć w Seulu.
Życzę smacznego.
A na dowóz nam nie dasz?
Co za typ.
Dzięki tobie ten kretyn znormalniał.
Dlaczego wolisz pracę na prowincji?
Trzymaj.
Ale cieszę się, że twoja ostatnia sprawa tak gładko poszła.
- Zadowolony? - No pewnie.
Co?
Co ci tak długo zajęło?
- O której... - Czekaj.
- Dlaczego... - Ej.
- Co jest? - Ej.
Stało się coś?
Co ona wyprawia?
Proszę wybaczyć.
„Drogi Tae-sik.
Cześć, Tae-sik. Jestem Jin-gyeong”.
- Co robisz? - „Tae-sik.
Wydaje się, jakbyśmy się poznali ledwo wczoraj,
choć minęły już dwa lata.
Pamiętasz?
Lekceważyłeś mnie, gdy dołączyłam do zespołu,
bo byłam kobietą.
Mówiłeś, że się nie nadaję
i że jestem ignorantką”.
Jasne, rozumiem, chodź tu.
- Chodź. - „Szydziłeś sobie
i wyżywałeś się na mnie,
ale jednocześnie objąłeś mnie opieką”.
Wystarczy już.
„Zawsze byłam ci wdzięczna.
- Wiem, że odchodzisz”. - Co z nią nie tak?
„Zawsze dbaj o siebie.
Dziękuję ci za wszystko”.
Chodź no tutaj.
No chodź.
- Tak. - Tae-sik, nie odchodź.
- Możemy go nie puścić? - Co?
Komendancie, możemy Tae-sika zatrzymać?
Jin-gyeong. Wystarczy, tak?
Zatrzymam go. Nie pozwolę mu odejść.
- Usiądź. - Siadaj, proszę.
Pogadamy, kiedy wytrzeźwiejesz.
Proszę mi nalać jednego.
Słuchaj, dwa tygodnie mu zostały.
Co potem zrobisz, skoro już teraz tak się rozpłakałaś?
Mnie też nalej.
Jedz.
Dobre.
Jak śmiesz tak mówić?
Czego się boisz?
Że stracisz całą reputację?
- Że spadniesz na dno? - Dość.
Bo przecież...
ona by się nigdy nie zabiła.
Dobrze to wiesz.
Nie masz wyrzutów?
Nie czujesz się winny?
Coś ty powiedział?
To już nic nie zmieni.
Choćby i nic się już nie miało zmienić,
zrobię, co będę mógł.
Co poszło nie tak?
O czym nie wiem?
Dlaczego ją to spotkało?
Wszystkiego się dowiem.
Sang-hun, poczekaj!
Sang-hun, co się dzieje?
Skąd tata taki zły?
- Co zrobiłeś? - A niby dlaczego ja?
Spotykasz się z inną?
O czym ty mówisz?
Jeżeli tak, bądź ze mną szczery.
- Pogadamy kiedy indziej. - Kiedy?
- Zadzwonię. - Kiedy?
Nie zadzwonisz.
Rety, zawsze wiesz o wszystkim.
Wziąłem parę łyków,
byliśmy z Dae-yongiem i Jin-gyeong.
Jak już cię tu przeniosą, to tylko będziesz się nudzić.
Przestępców tam też nie brakuje.
Bardzo mi smakowało pani kimchi!
Czy to komendant?
Powiedz, że dalej będę mu wysyłała kimchi.
- Kocham panią! - Weź no spadaj.
Nie zapomnij o lekach. Odezwę się wkrótce.
W porządku. Nie siadaj za kierownicą, dobrze?
Oczywiście.
Podobno raka jelita grubego pokonuje się tak łatwo jak przeziębienie.
Dupek.
Wracaj. Mówię ci, wracaj do środka.
- No już. - Co z nią?
- Chodź. - Za co?
Komendancie, proszę mnie nie karać.
Telefon jest wyłączony.
JEONG SANG-HUN
Telefon jest wyłączony.
DŁOŃ
Są w okolicy jakieś kamery?
To odludzie. Nie ma żadnej w promieniu kilometra.
- Może zderzył się z innym autem? - Nie wygląda na to.
Tae-sik.
Cześć, która godzina?
Jest 5.30.
- Ofiara? - Kim Seung-cheol.
Ten piosenkarz?
Nie, ten poseł.
Liberalni Demokraci.
Miał startować...
- Ach, ten polityk. - Uwaga.
Nie miał kamerki?
Podobno politycy z Yeouido ich nie używają.
Nie miał.
GPS rozbity.
Żadnego monitoringu dookoła.
Od czego tu zacząć?
Ej! Kto na to wlazł?
To nie my. Było tak, kiedy przyjechaliśmy.
Ktoś na to wszedł.
- Macie zdjęcia? - Tak.
Zawsze się jakiś niechluj znajdzie.
Co to? Nie ma śladu opon.
Nie próbował hamować?
Kim Seung-cheol zmarł na miejscu.
Nie wydaje się, żeby ktoś w niego wjechał.
Ale sprawdzę nagranie z kamery kilometr stąd...
Nic nadzwyczajnego?
- Tak. - Jadłaś już?
- Hę? - Co można zjeść w Songju?
Z ostatniej chwili.
Poseł Kim Seung-cheol
zginął w wypadku samochodowym ostatniej nocy.
- Według policji... - Telefon jest wyłączony.
...wjechał w barierki
na krajowej ósemce w kierunku Songju
- około 22.55. Zginął na miejscu. - Odbierz no.
Tato...
1 DZIEŃ PO ŚMIERCI KIM SEUNG-CHEOLA
W latach 80. prowadził ruch prodemokratyczny.
Swą pracą, przemyślaną strategią i poświęceniem
w życiu politycznym zyskał wielu wyborców.
W związku z jego śmiercią
w Songju w kwietniu odbędą się wybory uzupełniające.
- No i zmarł. - Uważaj na słowa.
Biorąc pod uwagę sytuację...
Mimo że prezes Grupy JQ Jeong Yeong-mun należy do jego rodziny,
- zawsze sprzeciwiał się - To prawda, ale...
rodzinnym konglomeratom,
dzięki czemu zyskał poparcie rządzących oraz opozycji.
Seo-hui pewnie odchodzi od zmysłów.
Tato...
Nie!
Tato?
Nie.
Dlaczego tam leżysz?
Nie dałem rady zdążyć na ten ślub.
- Ale mój prezent dostałeś? - Tak.
- Trzymaj się. - Dziękuję.
- Bezpiecznego powrotu. - Chodź.
Odezwę się, proszę pana.
- Co ty? - Przepraszam.
No co ty? Dajesz to mnie?
To miała być moja ostatnia sprawa.
Ta będzie ostatnia.
Cała reszta pracuje nad sprawą tego klubu.
Nic mi do tego. Ja swoje zrobiłem.
Ta sprawa naprawdę będzie ostatnia.
Szybko sobie z nią poradzisz.
Ofiara to poseł, wiem,
- ale spiszesz raport i już. - No to sam ją weź.
Ale tu gorąco. Chodź.
- Zaraz... - Co?
Powinieneś poznać kilka osób. Patrz.
Tam stoją jego żona, starsza córka i jej mąż.
I co z tego?
To ci pomoże. Patrz.
- Nie widzę związku. - Dziwne.
Nie ma młodszego zięcia. Taki trochę ważniak z niego.
A to młodsza córka posła.
- Czego ode mnie chcesz? - No wiesz...
- Przesłuchaj ich. - Nie biorę tej sprawy.
Proszę pana!
Ale się stara.
Podobno pani ostatnia widziała posła Kima.
- Tak. - Mówił, dokąd się wybiera?
Nie powiedział.
Zachowywał się naturalnie?
- Tak. - A wie pani,
czy może brał jakieś leki?
Nic specjalnego.
- Problemy zdrowotne? - Nie miał.
A może czymś się ostatnio przejmował?
Wydawał się przygnębiony albo jakby miał jakieś kłopoty?
Zbadałem miejsce zdarzenia.
Jechał 120 kilometrów na godzinę nocą na autostradzie.
Nie miał zapiętych pasów i nawet nie wcisnął hamulca.
Po prostu wjechał w barierki.
- Chyba powinniśmy... - Uważa pan, że to samobójstwo?
Mój ojciec by tego nie zrobił.
Rozumiem. Trudno rodzinie pogodzić się z taką myślą.
Właśnie po to są kamery samochodowe.
Dlaczego politycy z nich nie korzystają?
Nie było kamery?
A powinna być?
Gdzie jest teraz auto Kim Seung-cheola?
Niech technicy dokładnie je sprawdzą.
Same kłopoty.
Jak pan przyjął tę wiadomość? Prosimy o parę słów.
Jak się pan czuje? Kilka słów komentarza.
- Prosimy o komentarz. - Tylko kilka słów.
Moje kondolencje.
Nawet nie wiem,
co powiedzieć, by was pocieszyć.
Obowiązki pana wzywają.
Jestem tu, gdzie powinienem.
Musisz przetrwać ten trudny czas.
- Dobrze? - Tak.
- Jak się czujesz? - Gdzie Sang-hun?
Wyjazd służbowy.
Na pewno już wie.
Pewnie zaraz tu będzie.
Zezłomowany?
ZESPÓŁ ŚLEDCZY NR 1
Jak mogłaś do tego dopuścić?
Tae-sik, ale ja...
To nie moja wina.
Mówiłam temu laweciarzowi, żeby na mnie zaczekał.
- No. - Ale kiedy wróciłam,
- jego już nie było. - Aha.
- Może pojechał do laboratorium... - Dobra, patrz. Kim Seung-cheol.
Dane ofiary, czas i miejsce zdarzenia już mam.
Co mam wpisać jako powód wypadku?
- No... - Co?
- No... - „A więc auto,
kluczowy dowód w sprawie,
zostało zezłomowane z powodu błędu Kang Jin-gyeong.
Wobec czego sprawa pozostanie nierozwiązana”. Tak wpisać?
Tae-sik, nie znęcaj się nade mną.
Czekaj.
Jeżeli nie rozwiążemy sprawy...
Jak zarobisz na życie?
- Co? - Masz oszczędności?
Chwila, zwalniasz mnie?
Tak. Lepiej zacznij się modlić.
Zawsze możesz wyjść za mąż.
Chociaż nie wiem, czy ci się uda.
O matko...
Wyjdę za ciebie.
Ty zołzo!
Robisz sobie ze mnie żarty?
Nie żartuję. Jeśli mnie zwolnisz,
- to naprawdę za ciebie wyjdę. - Zwariowałaś?
- Zwolnisz mnie ot tak? - Dobra, już, chodź tu.
Zachowuj się jak mój szef, dobra?
Załóżmy, że sprawa zostaje między nami. Zgoda?
- Naprawdę? - Tak.
Męża znajdziesz sobie lepszego.
Do zobaczenia.
A ty to kto?
Pomagam w sprawie hakerstwa. Jeon Ho-gyu z pomocy technicznej.
Długo tu siedzisz?
Cały dzień.
Słyszałeś całą naszą rozmowę?
Pójdę już.
Tae-sik, co teraz?
Chwila.
ZESPÓŁ ŚLEDCZY NR 3
Jaki masz samochód?
Kiedy spłacisz swoje auto?
Jeszcze 56 miesięcy.
Czyli jesteś właścicielem jednego koła.
Przykra sprawa.
No już, głowa do góry.
Tae-sik ma doświadczenie.
Parę wypadków już spowodował, więc wie, na co uważać.
- Wypadków? - Mogę już?
- Tak. - No to...
Napisz mu, żeby jechał ostrożnie.
- Znaczy powiedz. - Już!
Jadę!
Możesz mu zaufać.
Niby jak? Ledwo się znamy.
- Dokąd to? - Cholera!
Ej! Rety.
Ho-gyu za tobą goni. Uważaj.
Czekaj!
Co za typ.
- Stój! - Uważaj, Ho-gyu!
Kurwa!
Czekaj!
Tae-sik, zatrzymaj się.
Wystarczy!
Hamuj!
- Cholera. - O matko!
O matko!
- Idealnie, co nie? - Zwariowałeś?
- Nieźle. - Życie ci niemiłe?
Po co ta cała afera, gościu?
Rety.
- Jesteś cały? - Mój samochód...
- Mało zawału nie dostałam. - Wiedziałem.
To by było niemożliwe.
Każdy, kto nie chce się zabić, by zahamował.
- Pewnie. - I zostawił ślady opon.
Tam ich nie było.
Czyli specjalnie wjechał.
- No to mamy odpowiedź, nie? - Chwila.
- Myślisz, że to samobójstwo? - A co?
Uważasz inaczej?
Po to był potrzebny mój samochód?
Dlaczego akurat mój?
To nie było moje widzimisię.
Ktoś nie przypilnował i zezłomowali...
Tae-sik, pamiętasz? Jak to było?
Co ci powiedziała jego córka? Jednak miał kamerę?
Mogła się mylić.
Gdyby jakąś miał, moglibyśmy sprawdzić nagranie.
Dlaczego odebrał sobie życie, skoro chciał zostać prezydentem?
To trochę...
Czy może
jakiś dzik wbiegł mu na drogę?
Powiedzmy, że wtargnął mu przed maskę.
Powinien od razu skręcić.
Dzik?
Znad krzaków?
- Skrzydła miał, czy co? - Dobra, było tak.
To starszy człowiek. W nocy pewnie słabo widział.
Coś mu się przywidziało.
Co to?
Proszę położyć dłonie na ciele zmarłego.
Mogą państwo przekazać mu ostatnie słowa.
Żegnaj. Spoczywaj w pokoju.
Tato.
Dziękuję.
Kocham cię.
Przecież nie wyjeżdżasz na stałe.
Mimo to...
Bałem się,
że zostaniesz już ze mną i nie wyjdziesz za mąż. Wiesz?
Idź już.
Oby wam się wiodło z Sang-hunem.
No już, nie płacz.
Mamie by się to nie spodobało.
Idź już.
Dbaj o siebie.
Dobrze.
I nie pracuj zbyt dużo.
W porządku.
- Gdybyś miał jakiś problem... - Seo-hui.
Nie znikam.
Zawsze tu będę.
Nie martw się o mnie.
Też dbaj o siebie
i trzymaj się.
Szerokiej drogi.
Do zobaczenia.
Tato.
Szerokiej drogi. Trzymaj się.
Kocham cię, tato.
MOST JAMSIL, JEZIORO SEOKCHON, SEONGNAM
Z hamulcami nie miał problemów.
PUSAN, PANGYO, YANGJAE, SEUL
O rety.
PUSAN, HOENGSEONG, HONGCHEON
Nacisnął na hamulec, ale się nie zatrzymał.
Wyciekł olej?
Tae-sik,
chyba rozpuszczalnik.
- Rozpuszczalnik? - Zapach wyparował,
ale tak smakuje.
A jak smakują rozpuszczalniki?
Kłują w nos.
Chyba tak. Ale kto by wylał go na drogę?
- Do czego się używa rozpuszczalników? - Do lakieru.
Ale nie tylko.
Rozcieńcza też farbę albo ją usuwa.
- Usuwa? - Nie myślicie,
że to wygląda na ślady opon?
Właśnie tak wygląda.
Ktoś usunął ślady opon Kim Seung-cheola?
Chwila.
Tylko że jego ślady powinny iść w tę stronę.
A idą w przeciwną.
Jeżeli to nie jego ślady...
Może faktycznie był jakiś dzik.
Co takiego?
Myślę...
że to nie był wypadek.
2 DNI PO ŚMIERCI KIM SEUNG-CHEOLA
Bardzo mi przykro z powodu śmierci posła Kim Seung-cheola,
ale szczerze mówiąc,
to przysparzał nam mnóstwa kłopotów.
Teraz, gdy nie ma już przeszkód, potrzebny nam nowy kandydat.
Tym razem
potrzebujemy kogoś, kto nam się podporządkuje.
Ludzie uważają, że szczepienie drzew
polega na przeniesieniu paru gałązek.
Proszę pana, czy to nie jest zbyt cenne?
Lecz szczepiący musi uważać,
by nie zniszczyć drzewa.
Dopilnuję, by sprawy poszły w dobrą stronę.
Schlebia mi pan, mówiąc tak o mojej córce.
- Jesteśmy wdzięczni, ale... - Proszę pomóc
panu posłowi Kimowi
odejść z honorem.
PARTIA LIBERALNYCH DEMOKRATÓW
Oto oryginał, o którym wspominałem.
Sądzę, że poradzi sobie pani
wyśmienicie.
Poseł Kim będzie mógł spocząć w pokoju, nieprawdaż?
POCZEKALNIA
Jeong Sang-hun?
To drugi zięć Kim Seung-cheola.
Jedyny syn prezesa Grupy JQ.
Skąd niby miałbym wiedzieć?
Ofiara wydzwaniała tuż przed wypadkiem.
A Jeong Sang-hun nie odbierał.
Coś się działo?
Kto by tak chętnie dzwonił do zięcia?
- Nie widziałem go na pogrzebie. - Detektywie Jo.
Proszę opłacić mechanika.
Co?
Zarysował pan mój samochód w kilku miejscach.
Mam go ledwo trzy miesiące.
Te rysy były tam wcześniej.
Detektywie Jo.
Co dzień sprawdzam mój samochód,
nim wyjdę do pracy i jak z niej wrócę.
Nie było tam żadnych rys.
To pan je zrobił.
- Słuchaj. - Tak?
Wyluzuj. Jesteśmy jednym zespołem.
- Detektywie Jo. - Ej.
Nie słyszałeś?
Poprosił wydział wsparcia śledczego, byś z nami popracował.
Skąd wiesz?
Tak trzymaj.
Załatwiłam ci biurko z lepszej strony,
będziesz miał słońce.
Spodoba ci się.
Co za perfidni szantażyści.
POLICJA
Ciągle gdzieś dzwonił, zanim umarł.
Jeong Sang-hun.
Sporo jej brakuje, żeby pasowała.
Brak solidnego wykształcenia,
ot zwykła właścicielka kawiarni.
To trafiona kandydatka?
To córka Kim Seung-cheola i synowa prezesa Grupy JQ.
I już połowa głosów w Songju załatwiona.
Jak to?
Jak bym mogła...
Naturalna reakcja.
Pewnie się pani boi.
Lecz bycie posłem to nic strasznego.
Proszę. Teraz jestem sobie posłem.
To znaczy...
Nie, przecież nie znam się na polityce.
A w takim okresie, jaki...
Wie pani, że zbliżają się wybory uzupełniające.
Wolałaby pani oddać Songju opozycji?
Wcześniej to małe miasto wspierało opozycję,
ale dzięki ciężkiej pracy posła Kima
Songju stało się takie, jakie dzisiaj podziwiamy.
A skoro JQ przenosi się do Songju,
miasto tym bardziej rozkwitnie.
Szkoda byłoby je tak porzucić.
Chcielibyśmy, by kontynuowała pani dzieło ojca.
Byłaby to wspaniała postawa.
Wiele jeszcze się musi nauczyć.
Proszę ją wspomóc dobrą radą.
Ależ proszę tak nie mówić.
Sądzę, że poradzi sobie wspaniale.
Ale skoro to ja ją odkryłem,
ja również nakieruję ją na odpowiednią ścieżkę.
Proszę o nią dbać.
Oczywiście.
JQ SONGJU
Wyjechał w sprawach służbowych.
Służbowo?
Dokąd?
Jest w Niemczech.
Powinien wrócić. Jego teść zmarł.
Chyba że to coś ważnego.
Podobno ma wziąć udział w forum na temat odnawialnych źródeł energii.
Kiedy poleciał?
Proszę zaczekać.
Wyleciał 3. marca o 19.00.
Tego wieczoru zmarł Kim Seung-cheol.
- Nie widziała pani, jak wyjeżdżał. - Słucham?
Kiedy szef wyjeżdża w celach służbowych,
sekretarka rezerwuje mu lot i jedzie z nim na lotnisko, prawda?
Nie widziała go pani?
Czy Jeong Sang-hun na pewno jest za granicą?
To ja.
Sprawdź, czy Jeong Sang-hun był na lotnisku.
Tak. Natychmiast.
Yeong-min.
Sang-hun na pewno wyjechał?
Dlaczego wciąż nie dzwoni?
Musiał o tym usłyszeć.
W całym kraju o tym trąbią. Jak Sang-hun mógłby nie wiedzieć?
Spokojnie.
Na pewno ma ważny powód.
Chodzi o mnie?
Jeżeli próbuje mnie unikać,
po prostu mi powiedz.
Nawet wolałabym, żeby tak było.
Seo-hui, nie sądzę, że o to chodzi.
Yeong-min.
Podobno w samochodzie taty nie było kamery.
- Co? - Tamtego dnia.
Tata mówił, że spotka się z Sang-hunem.
A parę dni temu widziałam, jak się kłócili.
Aż się wystraszyłam.
Chyba coś się stało.
Czekaj.
Co masz na myśli?
Kogo podejrzewasz?
Co z tobą, Seo-hui?
Yeong-min, zaraz zwariuję.
Dasz mi znać, kiedy Sang-hun się odezwie?
Proszę.
Dobrze.
Halo.
To ty?
- Słucham? - To ty?
- Słucham? - Ciebie sprowadził tu Tae-sik?
Co się tak na mnie gapisz?
- Już nie będę. - Dobra, siedź.
Podobno pracowałeś w JQ.
Wyglądasz na mądralę.
No tak...
Pełno tu ciekawych osób.
Jak ten, który zostawia dobrą robotę,
żeby zostać prostym urzędnikiem.
Albo ten, który opuszcza jednostkę śledczą,
bo woli pracować na prowincji.
Przypomnisz swoje imię?
Jeon Ho-gyu.
Masz na imię Ho-gu?
Jeon Ho-gyu.
A, rozumiem, Ho-gyu.
Ponoć chcesz przejść do wydziału wywiadowczego.
- Tak. - Rozumiem.
Postaraj się przy tej sprawie.
Wtedy cię przeniosą.
Sprawa wydaje się trudna,
ale to tylko pozory.
Poradzisz sobie z taką dużą sprawą,
to zrobisz dobre wrażenie na przełożonych.
- Naprawdę? - Jasne.
Nabierzesz wiatru w żagle i kto wie, jak daleko zajdziesz.
Nie mogłeś lepiej trafić.
Nie wstawaj.
Co robisz?
LISTA PASAŻERÓW
Może pomóc?
Przejrzyj to.
Znajdź Jeong Sang-huna.
- Jeong Sang-huna? - Tak.
Mamo, co to miało być?
Powinnaś była mu odmówić.
Dlaczego mam być posłanką?
Wszystkim się zajmiemy.
Po prostu rób, co ci każą.
Mamo.
Czy nie wiesz,
dlaczego Sang-hun się nie odzywa?
Gdy ojciec żył,
mógł cię chronić
i wiele rzeczy robić za ciebie.
Bo co ci teraz zostało?
Twój ślub to najlepsze, co w życiu zrobiłaś.
Weź się w garść.
Już dawno mówiłaś, że się znowu zejdziecie.
Czy to...
Czy jesteś pewna,
że cię nie porzucił?
Przestań już.
Przecież jestem twoją córką.
Dlatego tak mówię. Martwię się o ciebie.
Dlaczego jechał w nocy sam?
Ludzie cenili go za uczciwość, kiedy żył.
A po jego śmierci
wszyscy szukają w nim winy.
Czy uważasz,
że twój tata
wiódł przykładne życie?
Co masz na myśli?
Mam na myśli,
że nie mamy czasu się tak rozczulać.
Musimy znaleźć sposób, jak przetrwać.
Nie daj Sang-hunowi od ciebie odejść.
Nie ma go na liście?
Nie wyleciał tamtego dnia z kraju.
Zresztą nie ma żadnej wzmianki,
żeby opuszczał Koreę po powrocie do kraju.
Nie ma go w domu, nie mogę go znaleźć.
Więc w dniu śmierci Kim Seung-cheola, Jeong Sang-hun
wyłączył telefon i zniknął.
I nie pojawił się
na pogrzebie własnego teścia?
- Co w tym śmiesznego? - No weź.
Facet wydzwania do zięcia i nagle umiera.
Ten zięć kłamie o wyjeździe
i znika nie wiadomo gdzie.
Telefon jest wyłączony.
Tamtej nocy,
o ile Kim Seung-cheol jechał do Jeong Sang-huna,
i tak skończyłby mu się olej.
Tak czy siak hamulce by nie działały.
Nie zapiął pasów.
Jakiś samochód wyjechał wprost na niego.
W miejscu bez monitoringu.
Skrzyczałem gościa, który zdeptał okulary, nie?
- Tak. - Nie miał pasów.
Poduszka też nie zadziałała.
A na dodatek kamera zniknęła.
Zbyt wiele tu przypadków.
Ktokolwiek jeszcze był na miejscu wypadku,
to ta osoba pewnie jest wszystkiemu winna.
Więc mówisz, że winny to...
Co? Jeong Sang-hun?
- Kretynie ty. Cholera. - No weź.
Jak miałbym się na ciebie nie wkurzyć?
Miałeś spisać raport. A ty co?
Nie wypadek, a morderstwo? I jeszcze co,
- kim jest podejrzany? - Już mówiłem.
Ktoś majstrował przy aucie, niszczył dowody.
I jeszcze zniknął.
Nie chcę żadnych poszlak, tylko dowody. Twarde dowody, jasne?
A co jeśli Jeong Sang-hun pojawi się za parę dni?
Co wtedy zrobisz? Niech mnie.
Ej, czekaj.
Nie wiesz, że jeżeli posądzisz jego,
to jakbyś posądzał ich wszystkich?
Całe JQ.
Ściganie Jeong Sang-huna to jak ściganie JQ.
Nie rób wokół tego szumu, jeżeli cię to przerasta.
Tak uważasz? Skoro mnie to przerasta,
może lepiej odejdę już do mamy?
Przekażę sprawę Jin-gyeong.
Pomóż jej.
Przyda jej się taka sprawa przed awansem.
A więc w grę wchodzi morderstwo.
Pomogę do końca tygodnia. Potem mnie nie ma.
- Chwila, czekaj, mam pytanie. - No nie.
Dlaczego facet miałby zabić teścia?
Musiał mieć jakiś motyw.
Przekażę jej twoje słowa.
Ej, no.
Narobi nam smrodu i sobie odejdzie.
Naciskałeś, by zięć został prezesem
nowej firmy w Songju ze wsparciem rządowym.
Skąd ta buta?
Jeżeli mój zięć zostanie prezesem tej firmy,
ja jako pierwszy...
Powiem wam, o jakiej firmie mówią.
Rząd...
Chwila.
Partnerstwo publiczno-prywatne.
Energetyka odnawialna,
nowy projekt we współpracy rządu z prywatną firmą.
No tak, ale...
Innymi słowy chcą zbudować elektrownie,
na przykład słoneczne, i to duże.
A Songju to okręg Kima.
- Tak, czyli... - JQ wyłoży pieniądze.
Pamiętasz to?
Droga rzecz.
- Jest twoja. - Dajesz mi to?
- Jasne. - Dziękuję.
- Jasne. - Bardzo to chciałam.
Ale co?
- Ale... - Ale!
Ale sprzeciwiał się, by jego zięć
został prezesem tej firmy.
A ten drań miał to w nosie.
Tak po prostu został sobie prezesem.
Całe miasto o tym trąbiło.
Ludzie w JQ też o tym mówili.
Że Jeong Sang-hun się nie nadaje.
Zastanawiali się, czy coś z nim jest nie tak.
Rozumiem, skąd te plotki.
To jedynak,
- ale mieszkał za granicą, nie przejął JQ. - Nie nadawał się
ale to zięć, więc pracę dostał.
Plotka poszła w świat,
facet może kandydować na prezydenta.
Chyba nie może.
Tak czy inaczej chodzi o to, że Kim Seung-cheol wpadłby w furię, nie?
No tak.
Teraz wszystko nabiera kolorów.
Dlaczego więc Kim nie zabił Jeonga?
Dlaczego to Jeong zabił Kima?
Kim powinien zabić Jeonga. Racja.
„Racja”?
A już myślałem, że idziemy w dobrą stronę.
Jaki mądrala.
Słyszałeś coś jeszcze w tym JQ?
Tak.
Plotki o jego żonie.
Podobno byli w separacji
albo Jeong Sang-hun miał kochankę w Songju.
Coś w ten deseń.
Minęły cztery dni od śmierci posła Kima.
Wielu mieszkańców tworzy ołtarze w hołdzie posłowi.
Cały kraj pogrążył się w żałobie.
Czy to uczniowie w mundurkach,
czy osoby starsze,
wszystkich dotknęła niespodziewana śmierć posła Kim Seung-cheola.
Mówiła Kim Ha-neul.
SANG-HUN: PRZEPRASZAM
Co masz na myśli?
Dzień dobry.
Pan tutaj?
Mam kilka pytań dotyczących pani ojca.
Wie pani o nowej firmie, w której założenie był zaangażowany?
Chodzi o kompleks przemysłowy w Songju.
Nie wiedziała pani?
Nie.
Ale o tym, że pani mąż został prezesem tej firmy, musi pani wiedzieć.
Nie wiem zbyt wiele o jego interesach.
Czyli pani nie wie.
Co teraz?
A może zrobimy tak.
Mogę prosić o coś do picia?
ENERGIA DLA POCZĄTKUJĄCYCH
Przepraszam?
Co pan tu robi?
Jest tu kilka książek na ten temat.
Porozmawiajmy gdzie indziej.
To biuro mojego ojca.
Oczywiście.
Dlatego tu wszedłem.
Mówiła pani, że nic nie wie o tych nowych interesach.
Proszę wyjść.
Mówiła pani „nie” i „nie”.
Jak mam prowadzić śledztwo,
skoro nie pozwala mi pani spojrzeć?
Jakie śledztwo?
Kogo pan podejrzewa?
Dlaczego akurat o to pani pyta?
Czyżby był ktoś, kogo powinienem podejrzewać?
Pani mąż nie przyjechał.
Nie wrócił na pogrzeb.
- Podróż służbowa. - Nieprawda.
Sprawdziłem w urzędzie imigracyjnym.
Po powrocie do Korei cztery miesiące temu
już nie opuszczał kraju.
Twierdzi pan, że mój mąż jest w Korei?
A więc gdzie?
Nie mnie powinna pani o to pytać.
Z tego co wiem, pani mąż i ojciec za sobą nie przepadali.
Skąd to zdziwienie?
Wystarczyło mi posłuchać wiadomości.
Podzieliła ich ta nowa firma.
Ale wątpię, by poszło tylko o tę sprawę.
Czy to nie...
z pani powodu?
Co pan sugeruje?
- Proszę wyjść. - Dlaczego...
nie mieszkają państwo razem?
Ślub i życie w Niemczech.
Ale wróciła pani sama do Korei rok temu.
A mąż dopiero cztery miesiące temu.
Mimo jego powrotu mieszkali państwo oddzielnie.
Jeong Sang-hun mieszka w Songju, a pani tutaj.
No, to dlatego, że on był zajęty...
- pracą. - Słyszałem,
jakie plotki krążą na ten temat.
Podobno pani mąż...
spotyka się z inną kobietą.
Jak pan śmie?
Porozmawiamy sobie na zewnątrz.
Co to jest?
Co takiego?
Z drogi.
Proszę się przesunąć.
Czy to...
krew?
Czyja to krew?
Mam dzwonić po techników?
To krew męża.
Mąż pomagał ojcu przenieść biurko
i uderzył się w róg.
Dobrze pani zgrywa niewinną, ale słabo kłamie.
Od razu widać, że krew nie pochodzi od takiego uderzenia.
Ślad wskazuje na uderzenie innym przedmiotem.
Co się tu stało?
Pani ojciec rzucił tą książką w męża?
- Mówiłam, że nie. - Pani Kim.
Chyba nie rozumie pani powagi sytuacji.
Ktoś najpewniej celowo zepsuł samochód pani ojca.
A na miejscu wypadku znajdowała się też inna osoba.
Wie pani, co to oznacza?
Pani ojciec
wcale nie zginął w wypadku.
Został zamordowany.
Jeong Sang-hun.
Gdzie on jest?
JEON HO-GYU
Co jest?
Tu Ho-gyu. Znalazłem.
- Mam go. - Mów.
Lepiej zapisać.
Ostatni telefon od Jeonga...
Dobra, poczekaj chwilę.
- Mów. - Telefon o 18.00
w dniu śmierci Kima w okolicy miejsca wypadku.
Godzina 18.00, 3. marca.
Numer rejestracyjny 86N 7360.
Jasne. 86N 7360.
Tak.
Panie Jeong,
dziękuję za pańską obecność.
To moja powinność.
Choć tyle mogę zrobić.
A przy okazji
chciałabym zobaczyć się z zięciem.
Czyli nadal nie skontaktował się pan z Sang-hunem.
Zgadza się.
Znalazłem.
MONITORING MIEJSKI
Może pan przybliżyć?
86N 7360
To Jeong Sang-hun.
Proszę puścić nagranie.
Stop.
Może pan cofnąć?
Już.
Świętej pamięci poseł Kim Seung-cheol
podtrzymywał ducha naszego społeczeństwa.
Ten duch zmian, których tak bardzo pragnął,
musi trwać.
W nas samych. Niezależnie od naszych barw partyjnych.
Dziękuję ci...
i spoczywaj w pokoju, Seung-cheol.
NABOŻEŃSTWO ŻAŁOBNE POSŁA KIM SEUNG-CHEOLA
ZAPAMIĘTAMY TWĄ NAUKĘ
Teraz odczytane zostanie epitafium.
Seo-hui.
Lepiej, byś ty przeczytała.
Ja?
To Kim Seo-hui jako ostatnia
widziała Jeong Sang-huna?
„Gdy nas obejmowałeś...
swą głęboką miłością
tak długo,
wzrosłeś obok niczym gałąź.
I choć podziwiam płatki kwiatów,
gdy odlatują na wietrze,
tęsknota za tobą...
przeszywa...
me serce...
w tej chwili.
Bądź jak wiatr, proszę.
O wspomnienie miłości w tym wietrze cię proszę.
Tęsknota przywraca mi ciebie, tato.
Dążyłeś, by żyć lepszym...
życiem w prawdzie.
Do samego końca będę o tobie pamiętać.
Porzuć, proszę, wszelkie bolesne wspomnienia
starego życia.
Zabierz ze sobą jedynie te miłe i radosne”.
- Co jest? - O co chodzi?
Co się dzieje?
Mamo!
Z drogi.
Sang-hun.
Sang-hun!
5 DNI PO ŚMIERCI KIM SEUNG-CHEOLA
To zapewne dłoń Sang-huna.
Nie wierzę.
Czy Sang-hun żyje?
To dłoń Jeonga?
Co oni tu robili?
To Kim Seung-cheol?
Policja też go szuka.
Wszystko zaczęło się przez ciebie.
Wie pani, kto zaatakował jej ojca i męża?
Chcesz go znaleźć?
Ogłaszam swój start...
Znajdź ją. Poproś o wsparcie.
Napisy: Cezary Kucharski